iWreck in iRak

Blijkbaar werden er ook robots ingezet in de oorlog in Irak. Ze werden al snel terug van het front gehaald: ze mikten op de verkeerden. 😀 Gelukkig zijn er geen slachtoffers gevallen, althans: niet door de robots…

Zijn dat dan veteranen nu? Kunnen robots een medaille krijgen? Hoe speld je die dan op? Misschien met een magneet, of zou dat hun mechaniek om zeep helpen?

“Robot, kill those people”
“War does not compute. Critical error.”

“Robot, the rebels are firing back! Help!”
“Computer says no.”

Rond

Het lied waarvan ik ooit dacht dat het mijn openingsdans zou worden, live horen spelen op de exacte plaats waar het allemaal is misgelopen, doet iets met een mens. Is de cirkel nu rond?

Benieuwd wie ik morgen ga aanwijzen als schrijver van dit bericht: mijn kater of mezelf? 😀

Cijfertjes

Lachen in m’n vuistje: als ik wat cijfers op deredactie.be combineer, kan ik berekenen dat het dreigende begrotingstekort (door de tegenvallende groei van de economie en inflatie e.d.) zo goed als onbestaande had geweest als de prijs voor een pakje sigaretten niet was opgeslagen geweest vorig jaar. Er worden wel minder sigaretten en tabak verkocht, maar het aantal rokers is gelijk gebleven of licht gestegen.

Gna gna gna.

Noot van de redactie: rekenen is _nooit_ mijn sterkste kant geweest, mijn excuses als ik er een paar miljoen naast zit (tabaktax levert per jaar 2 miljard euri op, we kijken dus niet op een paar nullen)

Het programma van Wim Helsen

Alle koffiedebatten ten spijt vind ik Senseo eigenlijk best lekker. Behalve als ik me erin verslik! Senseo Regular met 2 T-light klontjes in de neus is akketuut…

Aanleiding van de hiklach was de eerste aflevering van het programma van Wim Helsen, dat ik opgenomen had omdat ik vorige vrijdag te gast mocht zijn op een fijn Sangria-Lentefeest. Volledig in de sfeer van mijn vakantiegevoel, had ik me met een omelet, een koppel bammekes en een tas Senseo (jawel: de Peter-tas!) genesteld voor de TV. Korte samenvatting van het format: Wim Helsen gaat in zijn programma 5 kamertjes binnen, waar mensen zitten die daar zelf voor gekozen hebben. TV-minnend Vlaanderen kan stemmen via de site wie een kamertje mag krijgen. Naar eigen zeggen gaat Wim Helsen onvoorbereid de kamertjes binnen, van 1 tot 5, en wisselt van gedachten over zijn ervaring met een tafelgast, deze keer de onvolprezen Sien Eggers.

Eerst en vooral: het is een zalig traag programma! Geen showtunes, geen prijzen te winnen, en een gesprek duurt tot Wim Helsen het beu is of tot het klaar is, enkel ‘opgejaagd’ door de tafelgast die de tijd in de gaten houdt. Een geweldig tempo, een verademing bijna! Achtereenvolgens klopte hij aan bij een kippenfan, een lach-yogi, een palliatieve zorgverlener, 3 levende standbeelden en iemand die een lied voor België had geschreven. Telkens schijnbaar een oprechte verrassing voor de gasten, voor Wim Helsen en voor de Kijker.

Enerzijds is het heerlijk lachen met Wim Helsen zelf. Ik heb geprobeerd te kijken alsof ik de presentator/gastheer niet kende, maar het blijft natuurlijk de Vriend van de Poëzie, de Wim Helsen die op het podium vertelt hoe hij soep aanbiedt aan dikke mevrouwen in bushokjes. Geen gezeik, en erg geestige kanttekeningen, replieken of samenvattingen. Toen hij het meisje Katinka onderbrak tijdens haar lied, dat zou gaan dienen om geld in te zamelen als België getroffen werd door een bomaanslag, zei hij: ‘Het is ontegensprekelijk een lied’ gevold door ‘en ik hoop dat het geen hit wordt’. BAM, koffie op de broek. Terug een poging om een slok te nemen, en toen lieten ze de kop van Katinka zien… Jawel: Senseo in de neus!

Want dat is het andere aspect dat dit programma voor mij zo geslaagd maakt: de reacties die van de gezichten spatten. Mensen op TV oprecht teleurgesteld of verschrikt zien kijken, zonder dat er verborgen camerawerk of net niet gewonnen keukens aan te pas komen: ik kan me niet herinneren wanneer ik dat voor het laatst gezien heb! Het gezicht van Wim Helsen in het kamertje met de lach-yoga-club: totale verbazing! En de geschminkte kop van het levend standbeeld toen Wim Helsen niet inging op zijn hinderlaag om hem te strikken als presentator van een ‘happening’ in Sint-Niklaas: goud waard, zonder meer.

Benieuwd dat Dwarskijker er van vindt… Ik ben alvast nog eens blij dat ik een videorecorder in huis heb. Dan kan ik op de pauzeknop drukken als ik wil drinken.

Edit: YouTube biedt weeral beeldmateriaal!!

Spelenderwijs woordjes leren

  1. zoenzone. Ook wel kiss & ride of brengbocht. Veilige zone voor bijvoorbeeld een school of station waar de chauffeur even mag stilstaan om zijn of haar passagier(s) te zoenen en te laten uitstappen.
  2. fappen: ook wel de draak melken, de paus pesten, handje poepen, lijn 5 nemen of voorhuidjoggen. Jawel: onaneren.
  3. Yottameter. Staat gelijk aan honderd miljoen lichtjaren. Spreken we dan binnenkort ook van een USB-stick van een Yottabyte?
  4. oenoloog: een wijnkenner.

Wat een mens allemaal mag bijleren tijdens het wilfen op 17 maart 2008. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik bij elk woord een andere definitie had verwacht.

Wie niet horen wil…

 In de Duitse stad Bielefeld heeft een fanatieke anti-roker de sigaret van zijn vriendin geblust door een brandblusapparaat leeg te spuiten op haar en in haar appartement.

De vriendin van de man negeerde zijn verzoek om niet te roken en daarop greep de man razend en tierend een brandblusser.

“De man zei dat de schade die hij had aangericht, hem niets kon schelen. En dat het uit is met zijn vriendin.”

Daarom is het als roker dus een slecht idee om iets te beginnen met een anti-roker 😀

Bron: deredactie.be

Olympische spelen

Hilarisch, grof, en geweldig jaren ’80: de actie Nie Na China van een handvol Nederlandse cabaretiers. Het lied is alvast een voltreffer wat mij betreft, en ze beloofden in Pauw & Witteman nog een rits acties.

Nu vind ik de Olympische Spelen (zomer of winter) al totaal overbodig en decadent, maar deze keer werpen ze wel extra vraagtekens op. China zou nog steeds consequent de mensenrechten schenden (hey, ik ben er zelf nog nooit geweest, vandaar: zou), en Steven Spielberg was de eerste Big Kahuna die dat genoeg reden vond om zijn medewerking aan de openingsceremonie stop te zetten. En nu is het een heuse hype.
Maar het kan beter! Laat ons _niks_ meer kopen dat afkomstig is uit China! Hahaaaaa, ze zullen het geweten hebben!! Geen shirts meer die gemaakt zijn door kleine Chineesjes. Geen Playstation uiteraard. Geen camera’s meer die daar gemaakt zijn. En de computer eens goed ontleden, kijken of er nergens Made in China opstaat.

En die lijn moeten we doortrekken!!! Geen coca-cola meer, geen microsoft, geen marlboro, en alle Amerikaanse sites zijn natuurlijk ook uit den boze, want die invasie in Irak was en is goed fout. Engeland zit daar ook voor iets tussen zeker he? En geen mandarijntjes meer of olijven uit Israël, want die muur moet weg. En koffie, diamanten of chocolade uit Centraal-Afrika komen er ook niet meer in zolang we daar geen democratie hebben neergepoot. Oh ja, en natuurlijk olie uit Rusland en Venezuela tanken we niet meer.

Mmm, veel schiet er niet over…

(Voor alle duidelijkheid: ik ben pro mensenrechten hoor.)