Knaag

Rebels als ik ben, besloot ik net om mijn vieruurtje al om 15u10 op te smullen. Niks te vieren, en sterk afgeraden door dokter en diëtist, maar ik had uit behoefte aan comfortfood (jawohl, geleerd van Nigela!) een spie Bresilienne meegebracht van mijn dagelijkse strooptocht naar de supermarkt. Halverwege de spie waarvan sprake, geflankeerd door een lekker kopje koffie, werd ik op brute wijze overvallen door het besef dat ik, en bij uitbreiding het merendeel van de Bevolking, nooit stilsta bij de overweldigende luxe waarin we ons wentelen. Ik zit een industrieel gefabriceerd stuk patisserie weg te buffelen terwijl Elders mensen die even zeer mens zijn als ik, hopen dat ze vanavond of ten laatste morgen hun kroost kunnen voeden.

Heel even wou ik dat ik terug in donker Afrika was, toen ik als vrijwilliger voor een Organisatie nuttige dingen poogde te realiseren.

Het ergste van al is dat ik nooit in donker Afrika ben geweest, laat staan dat ik ooit nuttige dingen heb proberen te verwezenlijken. En het schuldgevoel dat aan het topje van mijn schedeldak wriemelde bleken gewoon 2 parende vliegen te zijn.

Hey, ik ben ook maar een lul.

Annulatie

Een nieuwe trend komt bovendrijven: het vertrouwen opzeggen in iets of iemand (in de Belgische regering, in de Nederlandse chipkaart voor het openbaar vervoer…). En daar doe ik graag aan mee!

Met ingang van heden wil ik mijn vertrouwen opzeggen in:

  • de zwaartekracht
  • diarree
  • nieuws
  • geel
  • koekjes van eigen deeg

Het leven lacht me alweer een beetje meer toe!

Countdown

Het Nieuws probeerde uitvoerig op een bevattelijke manier uit te leggen wat die deeltjesversneller nu allemaal doet. Op dat moment keek ik naar de onderkant van mijn computerscherm, en zag het ultieme aftellen beginnen: 10-09-08 7:06… Heel even versnelden de deeltjes in mijn brein (die in het Absolute Niets daar topsnelheden leken te bereiken) en deden me afvragen wat ik nog zou kunnen doen voor de teller op nul zou staan.

5…4…3…2…1… Volgens mij heb ik een kleine 700 Dingen gedacht die ik graag nog had gedaan. De belangrijkste conclusie: ik moet dringend meer doen zonder denken!

On

Naar het schijnt is er voor alles een eerste keer. En vandaag heb ik voor het eerst zonder aanleiding mijn middenvinger opgestoken naar een automobilist. Ik ben best wel geschrokken van mezelf (dat is dan weer niet de eerste keer).

Op een goeie 2 km van m’n werk had ik het genoegen om aan een kruispunt een Hummer te passeren, zo’n hiphoptank waar den Amerikaan het Midden-Oosten probeert mee te cultiveren. En ik weet nog steeds niet waarom, maar ik heb heel ostentatief vanop m’n fiets mijn middenvinger gelanceerd naar die bestuurder. Gevolgd door zo heel nadrukkelijk achterom blijven kijken, om te controleren of hij me zeker wel had gezien.

Nu kan geen mens me er van overtuigen dat zo’n bak ook maar van enig nut is in België, en zal ik eerder neerzijgen dan toe te geven dat het niet alleen klootzakken zijn die met zo’n krel rondrijden, maar waarom deed ik zoiets belachelijk?? Het was niet alleen onbeleefd, onvolwassen en ronduit onnodig, het haalt ook niets uit en bovenal: ik doe zulke dingen niet!

Had ik nog een shot testosteron tegoed van mijn hypofyse? Ben ik bronstig? Word ik eindelijk iets meer eikel en iets minder watje? Komt het door Nirvana, Rage Against The Machine en consoorten die sinds gisteren terug op de iPod staan? Of is het gewoon een rare dag?

Van de weeromstuit ben ik gestopt aan het eerste krantenwinkeltje op mijn weg om een stuk chocolade en een krasbiljet te kopen. Het ene diende om de innerlijke Savooi te kalmeren, het andere om te testen of het inderdaad een bijzondere dag bleek te zijn. En kijk: 6 euri gewonnen!! Ok, het is nog geen maandelijkse smak geld, maar toch: dit moet dus wel een bijzondere dag zijn! Benieuwd naar wat er na de pauze nog komt!

Lap

Met stip aanbevolen voor een Dzoef van de Week:

  • de mens die ooit hardop gezegd heeft: hé, laten we witte strepen als afbakening van fietspaden vervangen door buitenmaatse punaises! Het is voor n i e m a n d dan nog duidelijk waar het fietspad begint en de rijweg ophoudt, maar het staat zo leuk.
  • de mens of mensen die de Turnhoutsebaan in Antwerpen hertekend heeft/hebben een paar jaar terug. Godmiljaar toch!
  • weggebruikers die aan hun gedrag te oordelen stevige argumenten hebben gevonden om het belang van verkeerslichten, oversteekplaatsen en enkelrichtingsborden flink te minimaliseren

Stoppen met roken, ik vind dat het makkelijker zou moeten zijn…

Afschaffen

Dingen die ik met enige aandrang zou willen geschrapt zien:

  • brommers die geen geluid maken, en je als een ninja op een te smal fietspad voorbijsteken. Of ze gaan terug duidelijk hoorbaar brom-lawaai maken, of we veranderen hun naam in fluisters. Steeds minder 16-jarigen in spé zullen aan hun ouders een fluister vragen voor hun verjaardag.
  • het moment waarop je je herinnert waarom die kater al heel de ochtend in de binnenkant van je oor loopt te grinniken. Leve vergetelheid!
  • en het feit dat ik blijkbaar steevast mijn derde puntje vergeet…

Mijn kater is een klootzak en tegelijk een warme vriend. Zoals het hoort me dunkt.